کیاسر
13 خرداد 1398

کیاسر از توابع شهرستان ساری. در مسیر جاده ساری به سمنان.
در تاریخ 13 خرداد 1398 هنگام رفتن از ساری به روستای لنگر ، توقف کوتاهی هم در این روستای قدیمی که به شهر تبدیل شده است داشتیم. چند عکس و سه کلیپ کوتاه برای پخش آماده کردم که در صورت تمایل می توانید با آدرس های زیر مشاهده نمایید. مطالب بیشتری هم از ویکی پدیا ، دانشنامهٔ آزاد ، در زیر آوردم که می توانید مطالعه کنید.
عکس ها را مشاهده بفرمایید. – اینجا
کلیپ ها در سه قسمت عبارتند از :
***
اطلاعات اضافی در مورد کیاسر ، جهت مطالعه.
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
کیاسر
کیوسر
کشور ایران
استان مازندران
شهرستان ساری
بخش بخش چهاردانگه
نام(های) قدیمی کیاسرا
سال شهرشدن ۱۳۷۲
ارتفاع از سطح دریا ۱۳۷۸ متر
پیششماره تلفنی ۰۱۱
روی نقشه ایران
۳۶٫۲۳۵۶°شمالی ۵۳٫۵۴۳۱°شرقی مختصات: ۳۶٫۲۳۵۶°شمالی ۵۳٫۵۴۳۱°شرقی
کیاسَر یکی از شهرهای استان مازندران ایران است. این شهر در ۷۰ کیلومتری جنوب ساری جای داشته و مرکز بخش چهاردانگهٔ این شهرستان میباشد.
کیاسر در سال ۱۳۷۲ دارای شهرداری شد. بلندایش از تراز دریا ۱۳۷۸ متر است و جمعیت آن در واپسین سر شماری پیرامون ۴۶۰۰ نفر بوده که این آمار نشانگر کاهش جمعیت نسبت به سالهای پیش است.
موقعیت جغرافیائی
کیاسر از هر سو محاط در کوه است به جز قسمت شمال غربی که به دشت کیاسر راه دارد. جادهٔ ارتباطی از همین دشت به کیاسر متصل میشود.
شمال: کوههای اجیر لنگه، نستر نسترا، اسبزین و ململی
جنوب: زرکوه و کوه کلسر
غرب: شاهکوه
شرق: کوه کلپشت و کوه فتلا (گویا تغییریافتهٔ فتحالله است)
خاستگاه نامگذاری
نام کیاسر منسوب به کاووس پسر کیقباد کیانی (کیوس پسر قباد ساسانی؟) است. او فرمانروای تبرستان و مقر فرمانرواییاش نیز هزارجریب و قارنکوه بود. از همین روی کیاسر را در گذشتهای نزدیک با نام کیوسسرا (کیاسرا) میشناختند چنانکه نخستین حاکم دولتی چهاردانگه به نام «حسن اعظام قدسی» نامور به «اعزامالوزاره» که از سوی وثوقالدوله، نخستوزیر قاجاریه در سال ۱۲۹۸ خورشیدی به عنوان حاکم چهاردانگه به کیاسر آمد در خاطرات خود در تمام جا از «کیاسرا» نام میبرد.
شیخ سیفالله یساری[۱] در صفحهٔ ۱۳ کتاب تاریخ مازندران (خطی) دربارهٔ کیاسر چنین مینویسد:
«چون مولد نگارنده هزارجریب است، مدتها که در کیاسر بودم در آنجا آثار قابل ملاحظهای ندیدم مگر حمامی که تاریخ بنای آن معلوم نیست ولی طرز ساختمان آن نشان میدهد که از بناهای بسیار قدیمی است. عوام آن حدود عقیده چنانست که حمام مزبور از بناهای کیوس پسر قباد ساسانی است.»
تاریخچهٔ آموزش به سبک نوین
با اینکه بیشتر روستاهای ایران در دورهٔ پهلوی دوم صاحب دبستان شدند، در کیاسر پایهگذاری مدرسه به سبک نوین، به پیش از پادشاهی رضاشاه برمیگردد:
عهد قاجار
حسن اعظام قدسی نامور به اعظامالوزرا[۲] در نشستی با کدخدایان ۷ محلهٔ کیاسر و شماری از معتمدین تصمیم به بنای مدرسه در کیاسر میگیرد.
وی دربارهٔ گشایش این مدرسه چنین مینویسد: «از طرف هیئت، دعوتی از محترمین دهات اطراف کیاسر به عمل آمد و نیز اعلان شد که هر کس از اهالی دهات که مایل باشد میتواند حاضر شود. مدرسه افتتاح گردید در چهار اتاق که هر کدام شش میز و نیمکت گذارده شده بود و در این مدرسه ۳۰ نفر دانشآموز مشغول به درس خواندن شدند.» متأسفانه اعظامالوزاره هیچ تاریخی برای گشایش مدرسه و نام آموزگارانش یادآور نمیشود.
عهد پهلوی اول
نخستین دبستان: در سال ۱۳۰۴ در کیاسر برپا شد؛ و شیخ سیفالله یساری نخستین آموزگار آن بود.
نخستین دبیرستان: در سال ۱۳۳۸ دبیرستانی با ۱۹ دانشآموز کار خود را در کیاسر آغاز کرده بود که به دلیل اختلافات محلی شکست خورد. ۲۰ سال بعد، در سال ۱۳۵۸ دبیرستانی به نام «البرز» برپا شد (به صورت مختلط). این دبیرستان در سال ۱۳۶۰ به «امام حسین (ع)» تغییرنام داد.
نخستین مدرسهٔ راهنمایی: در سال ۱۳۵۲ به نام مدرسهٔ راهنمایی البرز به صورت ملی برپا گردید (به صورت مختلط). در سال ۱۳۵۹ نام این مدرسه به «شهید مطهری» تغییر یافت. (نخستین مدرسهٔ راهنمایی در سطح کشور، سال ۱۳۵۰ پس از دگرگونی نظام آموزشی پایهگذاری شد)
ادارهٔ آموزش و پرورش چهاردانگه به صورت نمایندگی در سال ۱۳۵۲ برپا و در سال ۱۳۶۱ مستقل شد و شمسعلی اکبری به عنوان نخستین رئیس آموزش و پرورش بخش چهاردانگه شروع به فعالیت نمود.
منبع : ویکی پدیا

